# دو پرنده در راه
شبها توی ماه، میتابد رویت
میگردم و من، در پی بویت
دیوانگیام، بر سر کویت بود
آن روی چو ماه، میخواند ما را
لبخند تو آه، میرقصد اینجا
این چشم سیاه، عشق من خواهد بود
آن شب توی راه دو تا پرنده بودیم
گیش یه نگاه، مات یه خنده بودیم
گفتی تو سلام کردی تو صدام
عشق آمد در دلهامان
شعری بر لبها مهمان
از آن شب ناز، ما شدیم همساز
عاشق و شیدا، همدل و همراز
پروازی کردیم تا انتهای آواز